Parafia

kosciol_sw_lamberta_w_radomsku-168x220
Spotkania w Parafii Św. Lamberta w Radomsku, ul. Narutowicza 2 - w drugą sobotę każdego miesiąca. Rozpoczynamy o 18:00 Mszą Św. w intencji małżeństw w kryzysie, a po Mszy spotykamy się w salce obok kościoła.
W czwarty piątek każdego miesiąca odbywają się spotkania Grupy Wsparcia - ramy czasowe jak wyżej.
Opiekunem duchowym wspólnoty jest Ks. Czesław Ptaszek.
Parafia Św. Lamberta Biskupa i Męczennika >>

Stowarzyszenie OPP

program do pit - darmowy

Jeżeli chodzisz do przyjaciela dla zadowolenia, jakie ci to daje, nie mów, że go kochasz… ty szukasz premii.

Nie mów: „już jej nie kocham!”, bo wyznajesz, że nigdy nie kochałeś jej prawdziwie. Mów raczej: „Nie czuję, żebym ją kochał”. Ale jeżeli dalej kochasz tego, kto cię zawiódł albo skrzywdził, wtedy kochasz prawdziwie, bo kochasz jego samego, a nie jego obraz, jaki sobie wytworzyłeś, lub spodziewaną korzyść. Kto kocha drugiego, przyjmuje go takim jaki jest, jaki był na początku, i bez warunku, jaki będzie.

Jeżeli mówisz: „on jest dla mnie wszystkim” i twoje uczucia, myśli, twój czas, zajęcia są nim wypełnione, tak, że nie możesz udzielać się innym, twoja miłość jest fałszywa.

Jeżeli mówisz „od czasu, gdy ją kocham, serce mi się rozszerzyło” i rzeczywiście stałeś się uważniejszy, bardziej gotów i bardziej oddany innym, wtedy twoja miłość jest prawdziwa.

Jeszcze nie kochasz należycie drugiego, gdy uważasz, że jest doskonały. Powinieneś, przeciwnie: uważać, że zawsze ma coś do udoskonalenia, cierpieć nad tym, że jeszcze jest niedoskonały, chcieć, żeby się doskonalił, oddać się całkowicie, by mu pomóc dojść do tego (…)

Wszyscy ci, co są skazani na stagnację, nie byli dość kochani. Nigdy nie mów: „Nic się z nim nie zrobi!”, „Doszedł już do tego!”, „Nic się z niego nie wydębi!”, „Na próżno się tylko traci czas!”, „Wszystkiego już próbowałem!”. Może i wypróbowałeś wszystkie metody i systemy, ale nie spróbowałeś kochać bezinteresownie, nie licząc na cokolwiek, gdyż tamten jakikolwiek by nie był, zasługuje na miłość, bo od zawsze Bóg nieskończenie go kocha.

Kochać swego brata, to w sposób tajemniczy i silny wołać go, budzić, objawiać go jemu samemu, wydawać go na świat dając mu życie.

Nigdy nie przyczynisz się do zwycięstwa swojej drużyny, jeżeli przytrzymasz piłkę przy sobie. Nigdy nie będziesz mógł zebrać plonu, jeżeli nie wrzucisz ziarna w ziemię. Nigdy nie będziesz mógł zrodzić życia, jeżeli nie dasz swojego.

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.